Yorgun Artık...

O yalan sevdana, ne dağlar aştım, Uğruna geldiğim yol yorgun artık… Zamanı hep sana yazıp dolaştım, Yüzümden okunan yıl yorgun artık… Titretmez kalbimi, gelse selâmın, İstemem geçmesin hiçbir kelâmın, Hevesmiş demek ki asıl meramın, Emrine amade kul yorgun artık… Silindi dünyama çizilen resmin, Hayalden gerçeğe düşmüyor cismin, Çileymiş gönlüme taht kuran ismin, Adını söyleyen dil yorgun artık… Tükendi takatim, beni aşıyor, Gündüzüm divane, gecem şaşıyor, O eski heyecan sanma yaşıyor, Can deyip sarılan kol yorgun artık… Bozuldu bağlarım, gazel dökülür, Ektiğim umutlar bir bir sökülür, Baykuşun sesinde boynu bükülür, Bülbülü ötmeyen gül yorgun artık… Yanılan hislerim, bitmeyen azap, Dinmeyen acısı, büyük ıstırap, Türküyü ağlatır vurduğun mızrap, Bu aşkın sazında, tel yorgun artık… Küstürdü hayata, kanayan yanım, Her yanı yıkılmış virane hanım, Yolunu bekliyor usanan canım, Nerdesin ey ecel; gel yorgun artık