شمارهٔ ۱۳۲

م میلی
0 Altın Yaprak
بی رحم من از من سفر خویش نهان کرد تا خاطر ازو خوش بود اما نتوان کرد از شوق عنانگیری او جان به لب آمد هرگاه دلم اندیشه آن دست و عنان کرد فریاد که در عشق تو خود را و مرا غیر از طعنه بی فایده رسوای جهان کرد عام است چنان گرمی عشق تو که ما را افسرده ز همصحبتی هم نفسان کرد گر بی سبب آزرده شد آن شوخ ز میلی غم نیست همین بس که ز اغیار نهان کرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.