Efsane 19. (O Zaman)

Merhum dedem sağken, çocuktum daha Ziyarete varan çoktu o zaman Oturup dinlerdim küçüktüm daha Dost, arkadaş, yaren çoktu o zaman TV'miz, PC'miz radyomuz yoktu Uzundu gecemiz vaktimiz çoktu Çoğumuz ya açtı ya yarıtoktu Yatağa aç giren çoktu ozaman Kimsenin evine dehşet girmezdi Savaşı duymazdı, vahşet görmezdi Haline şükreder asla yermezdi Mutlu hayat süren çoktu ozaman Ne sahtekar ne de yalancı vardı Ne de aramızda falancı vardı Binimiz birimiz bilinci vardı Hal ve hatır soran çoktu o zaman İtibar olmazdı talihe şansa Bir belâ musibet başına konsa Kimse üzülmezdi evi de yansa Yaraları saran çoktu o zaman Dağlar tipi boran dumanlı idi Her şey mevsiminde zamanlı idi Eskiler daha çok imanlı idi Gönüllerde Kur'an çoktu o zaman Sarsılmaz anane, itikat vardı Ahde vefa vardı sadakat vardı İnsanlarda saygı, itimat vardı Sözlerinde duran çoktu o zaman Herkes komşusunu arar bulurdu Çünkü birbirini kardeş bilirdi Duyulan her haber tetkik olurdu Hayırlara yoran çoktu o zaman Üç günden fazlası küs durmazlardı Güçlüler zayıfe hiç vurmazlardı Şimdikiler gibi kudurmazlardı Böyle vurup kıran yoktu o zaman Şimdi gelmiyorlar ölü'ne bile Taziye etmezler dölüne bile Komşu muhtaç idi külüne bile Kapımıza vuran çoktu o zaman