Efsane -1.

Uzaktan bir ses duydum, ta ruhuma işledi Yıldırım düştü sandım, bayılaydım yeriydi O anda zaman durdu, gönlüm neler düşledi Güzel bir dilber gördüm, ne cindi ne periydi Huri desem değildi, gözleri mercan gibi Ruh boğaza dayandı, çıkacak bir can gibi Kekeledim o anda, dilleri sürçen gibi Halim mecnuna döndü, daha da ileriydi O dilber cezbederek, tuzağına düşürttü Bir ifrit tutup beni, gaf dağından aşırttı Akıl, mantık kalmadı, gördüklerim şaşırttı Işık sandığım şeyler, gözlerimin feriydi Açınca gözlerimi, sema yoktu, ayda yok Ses tellerim kesikti, bağırsamda fayda yok Ne in vardı, ne de cin, bayan yoktu, bay da yok Zaman durmuştu, lakin yüzlerce yıl geriydi İfrit koyverdi beni, kaçtım kaçtığım kadar Bir çok kapılar gördüm, açtım açtığım kadar Engeller sıra sıra, geçtim geçtiğim kadar İfrit bana yetişti, o benden çok seriydi Geldi devler, cüceler, elbisemi soydular Gözlerimi bağlayıp, bir mahzene koydular Bir esir daha vardı, gözlerini oydular Öyle bir hali vardı, ne ölü ne diriydi İlgilendim esirle, bana yeterken derdim Sürünerek de olsa, onun yanına erdim Yaklaştım nefesini, hissettim, selam verdim Açlık ve işkenceden, üç kemik bir deriydi Hazreti Süleymanın, hazinesini bilen, Düşmana baş belaydı, dostun yüzüne gülen Davasına sadıktı, ülküsü için ölen Ser verip, sır vermeyen, güvenilir biriydi Süleyman nebi ona, rüzgarla gitmiş idi Ona bir hazineyi emanet etmiş idi O zaman genç, sayılır yaşı tam yetmiş idi Aslı oğuz soyundan, Alparslanın eriydi Şeytanlar duyar duymaz, etrafına üşüştü Ona hainlik eden, taşralı bir keşişti Onunla buluşması, ellerine düşüştü Saftı, temiz kalpliydi, hiyanetten beriydi Dedi ki sen Türk müsün, evet dedim, hoş dedi Dedi dünya geçici, doğru yolda koş dedi Her şey aslına döner, ne yaparsan boş dedi Saltanat, makam, para ellerinin kiriydi Hazinede hoş görü, sevgi, saygı var dedi Bunları yok sayınca, iki cihan dar dedi Gözlerini çözeyim, sevdiğine var dedi O anda eve döndüm, o salihler piriydi Mikdatî der burada, sözlerimi bağladım Bu efsaneyi yazdım, bir fayda mı sağladım Düşündüm, saatlerce oturup da ağladım Gözümden akan yaşlar, incilerden iriydi