Türk Öğretmenlerine

Bazen ölüler yurdu korur, bazı da sağlar; Göz nuru karışmazsa şehadet kanı ağlar. Yoksulluğun ufkunda erirken bile mağrur, Sensin o hazin nûr, o derin nûr, o büyük nûr. Hoşnutsun, eğilmiş okuyorsun, yazıyorsun; Ey terli alın, ey güneşin öptüğü insan. Şöhret aramaz, şân aramaz, nâm aramazsın; Cemiyetin omzunda da yokmuş kadar azsın. İlmin sesi haykırmaz: ilim şarlatan olmaz, Sessiz de seven yoksa vatanlar vatan olmaz. Sen yurdunu haykırmayarak gizli seversin, Kalmışsa eğer, ömrümü Tanrı’m sana versin...