شمارهٔ ۲۰
م محتشم کاشانی
0
Altın Yaprak
شوق درون به سوی دری می کشد مرا
من خود نمی روم دگری می کشد مرا
یاران مدد که جذبه عشق قوی کمند
دیگر به جای پرخطری می کشد مرا
ازبار غم چو یکشبه ماهی به زیر کوه
شکل هلال مو کمری می کشد مرا
صد میل آتشین به گناه نگاه گرم
در دیده تیز بین نظری میکشد مرا
من مست آن قدر که توان پای می کشم
امداد دوست هم قدری می کشد مرا
دست از رکاب من بگسل محتشم که باز
دولت عنان کشان بدری می کشد مرا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş