شمارهٔ ۲۱۲

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
ای گل به کس این خوبی بسیار نمی ماند دایم گل رعنایی بر بار نمی ماند مگذار که نا اهلان چینند گل رویت کز نار چو گل چینند جز خار نمی ماند می گرچه کمست امشب گر یار شود ساقی از مجلسیان یک تن هوشیار نمی ماند که مه به تو می ماند خویی که کنون داری فرداست که در کویت دیار نمی ماند ای دم به دم از چشمت آثار ستم پیدا تا می نگری از ما آثار نمی ماند بیمار تو را هر بار در تن نفسی می ماند پاس نفسش میدار کاین یار نمی ماند چون محتشم از وصفت خاموش نمی مانم تا تیغ زبان من از کار نمی ماند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.