شمارهٔ ۳۹۲

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
لب پر سوال بر سر راهی نشسته ام سایل نیم به وعده ماهی نشسته ام زان شمع بس که داشته ام دوش اضطراب گاهی چو شعله خاسته گاهی نشسته ام گل می دمد ز دامن و چشمم که روز و شب با دسته گلی چو گیاهی نشسته ام صیادوار ز آهوی دیر التفات او پیوسته در کمین نگاهی نشسته ام دل ساخت سینه را سیه از دود خود ببین در پهلوی چه خانه سیاهی نشسته ام روز فریب بین که گذشته است محتشم سالی که من به وعده ماهی نشسته ام

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.