شمارهٔ ۴۲۷

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
کو اجل تا من نقاب تن ز جان خود کشم بی حجاب این تحفه پیش دلستان خود کشم بار دیگر خاک پایش گر به دست افتد مرا توتیا سازم به چشم خون فشان خود کشم می دهم خط غلامی نو خطان شهر را تا به تقریب این سخن از دلستان خود کشم راز خود گفتم چو بلبل خوار کرد آن گل مرا آه تا کی خواری از دست زبان خود کشم از اجل خواهم امانی محتشم کاین نظم را تحفه سازم پیش یار نکته دان خود کشم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.