شمارهٔ ۴۵۶

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
مرا صید افکنی زد زخم و بند افکند در گردن به ابروی کمان دار و به گیسوی کمند افکن هم از تندی هم از تمکینش تا آگه شوی بنگر محرف بستن تیغ و ملایم راندن توسن سر آن شمع فانوس حیا گردم که از شوخی به جان خلق آتش در زند چون برزند دامن به آن رخسار گندم گون جمالت راست بازاری که قرص آفتاب آنجا نمی ارزد به یک ارزن تو هرجا بگذری از سینه ها آتش برافروزی برآید بوی یک گلشن ولی با دود صد گلخن ز بس کز اتحاد معنوی آمیختم با تو نمی دانم در آغوش خیالت کاین تویی یا من نخواهد مرد تا حشر ای همایون کوکب تابان چراغ محتشم کز پرتو مهر تو شد روشن

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.