شمارهٔ ۴۵۶
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
بزمی که مست ناز مرا جلوه گاه بود
بادام چشم نقل شراب نگاه بود
مأوای حادثات شبستان زندگی ست
فانوس شمع ما نفس صبحگاه بود
مفتی ناز کرد جفا را چرا حلال
در ملتی که شکوه عاشق گناه بود
صحبت میان حسن و محبت چنین خوش است
با ما نگاه گرم تو برق و گیاه بود
روشن نگشت چشم حزین از جمال تو
روزش تمام چون شب زلفت سیاه بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş