شمارهٔ ۴۷۳

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
ای ابرویت به وقت اشارت زبان حسن شهرت ده زبان دگر در زمان حسن ز آمد شد خیال تو در شاه راه چشم از یکدگر نمی گسلد کاروان حسن از تیر عشق اهل زمین پر برآورند آرد چو غمزه ات به کشاکش کمان حسن خوبی به غایتی که زلیخا نمی برد در جنب خوبی تو به یوسف گمان حسن چندان نیافریده دل اندر جهان مرا کان بت کند ببردنشان امتحان حسن عالم ز دل تهی شد و آن مه نمی دهد از دلبری هنوز زمانی امان حسن روزی که صدهزار سر از تن بیفکند باشد به جرم بد مددی سرگران حسن چشمت که گرم تربیت مرغ غمزه است شهباز پرور آمده در آشیان حسن جز بهر پیشکاری حسنت جهان نداد پیش از تصرف تو به یوسف جهان حسن میداشت بهر فتنه آخر زمان نگاه آیینه ات زمانه در آیینه دان حسن از نوبهار حسن چه گلها که بشکفد روزی که گرد روی تو گردد خزان حسن تا غارت بهار چمنها کند خزان بادا دعای محتشمت پاسبان حسن

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.