شمارهٔ ۵۹۱

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
من و ملکی و خریداری مژگان سیهی که فروشند در آن ملک به صدجان گنهی شهسواری که به جولانگه حسنت امروز انقلاب از نگهی میفکند در سپهی حسن از بوالعجبی هر بت نازک دل را داده است از دل پر زلزله آرام گهی گشته مقبول کس طاعت این خاک نشین که به کاهی نخرد سجده زرین کلهی کلبه دل ز گدایی بستانند این قوم نستانند ولی کشوری از پادشهی هست عفوی که به امید وی از دیده عذر نقطه قطره اشگی که نشوید گنهی حسن و عشقند دو ساحر که به یک چشم زدن می گشایند میان دو دل از دیده رهی مدت وصل حیاتیست ولی حیف که نیست راست بر قامت او خلعت سالی و مهی محتشم اول عشق است چنین گرم مجوش صبر پیش آور و پیدا کن ازین بیش تهی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.