شمارهٔ ۵۹۸

صورت به این لطافت سیرت به این نکویی در جسم پاک حور است روح فرشته گویی بستست خطش از نو دیباچه ای که گویا هست آیت نخستین از مصحف نکویی گر کار خوبی از پیش رفتی به محض صورت می کرد نقش دیوار دعوی خوب رویی شغل طبیعت اوست در عین خشم و اعراض زان نرگس سخن گو دزدیده عذر گویی در کامیابی توست سعی از تو بیش ما را در قتل ماچه لازم چندین بهانه جویی در جستجوی ما نیست هیچت تعلل اما گاهی که جمع گردید اسباب تندخویی بوی بهشت دارد این باغ اگرچه حالا در وی مشام جان راست وقت بنفشه بویی در پاکدامنی ها دخلی ندارد اما مانند خرقه پوشان دامان خرقه شویی هان محتشم درین راه سر نه که سالکان را مشکل بود به این پا راه نیاز پویی