شمارهٔ ۵۹۹
م محتشم کاشانی
0
Altın Yaprak
دل خود رای مرا برده گل خودرویی
ترک خنجر کش مردم کش آتش خویی
طفل نو سلسله ای شوخ تنگ حوصله ای
شاه دیوانه وشی ماه مشوش مویی
سر و کارم به غزالیست کز اغیار مدام
می کند روکش مردم به یک آدم رویی
دیده پرنور شود نرگس نابینا را
گر به گلشن رسد از پیرهن او بویی
گوش بد بر سخنم می نهی امروز ای گل
خورده بر گوش تو گویا سخن بدگویی
چند سویت نگرم عشوه چشمی بنما
عشوه چشم نباشد گره ابرویی
عشوه غالب شده بر محتشم آری چکند
ناتوانی چنین خصم قوی بازویی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş