بخش ۶ - حکایت زن بازرگان کشمیری

ن نصرالله منشی
0 Altın Yaprak
آورده اند که در شهر کشمیر بازرگانی بود حمیر نام و زنی ماه پیکر داشت که نه چشم چرخ چنان روی دیده بود نه راید فکرت چنان نگار گزیدهرخساری چون روز ظفر تابان و زلفی چون شب فراق درهم وبی پایان خود ز رنگ زلف و نور روی او برساختند کفر خالی از گمان و دین جمالی زیقین و نقاشی استاد انگشت نمای جهان در چیره دستی از خامه چهره گشای او جان آزر درغیرت و از طبع رنگ آمیز او خاطر امانی در حیرت با ایشان همسایگی داشت میان او و زن بازرگان معاشقتی افتاد روزی زن او را گفت بهر وقت رنج می گیری و زاویه مارا بحضور خویش آراسته می گردانی و لاشک توقفی می افتد تا آوازی دهی و سنگی اندازی آخر مارا از صنعت تو فایأه ای باید چیزی توانی ساخت که میان من و تو نشانی باشد گفت چادری دو رنگ سازم که سپیدی برو چون ستاره درآب می تابد و سایه یدرو چون گله زنگیان بر بناگوش ترکان می در فشد و چون تو آن بدیدی بزودی بیرون خرام و غلامی این باب می شنود چادر بساخت و یگچندی بگذشت روزی نقاش بکاری رفته بود و تا بیگاهی مانده آن غلام آن چادر را از دختر او عاریت خواست و زن را بدان شعار بفریفت و بدو نزدیک شد و پس از قضای شهوت بازگشت و چادر بازداد چون نقاش برسید و آرزوی دیدار معشوق می داشت در حال چادر بکتف گردانید و آنجا رفت زن پیش او بازدوید و گفت ای دوست هنوز این ساعت بازگشته ای خیر هست که برفور باز آمدی مرد دانست که چه شده است دختر را ادب بلیغ کرد و چادر بسوخت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.