بخش ۶ - ادامهٔ ثنای پادشاه

و بدین دو فتح با نام که به فضل ایزد تعالی و فر دولت قاهره لازالت ثابتة الاوتاد راسیة الاطواد تیسیر پذیرفت نظام کارهای حضرت و ناحیت به قرار معهود و رسم مالوف باز رفت و بر قاعده درست و سنن راست اطراد و استمرار یافت و تمامی مفسدان اطراف دم درکشیدند و سر به خط آوردند و دل های خواص و عوام و لشکری و رعیت بر طاعت و عبودیت بیارامید و نفاذ اوامر پادشاهانه از همه وجوه حاصل آمد و حشمت ملک و هیبت پادشاهی در ضمایر دوستان و دشمنان قرار گرفت و ذکر آن در آفاق و اقطار عالم شایع و مبسوط گشت و اگر در تقریر محاسن نوبت این پادشاه دین دار و شهریار کامگار -که در ملک مخلد باد و بر دشمن مظفر-خوضی و شرعی رود و فضایل ذات بزرگ و مناقب خاندان مبارک شاهنشاهی را شرحی و بسطی داده شود غرض از ترجمه این کتاب فایت گردد و من بنده را خود این محل از کجا تواند بود که ثنای دولت قاهره گویم که اگر مملکت را زبان باشدی ثناگوی شاه جهان باشدی ملک بوالمظفر که خواهد فلک که مانند او کامران باشدی ز صد داستان کان ثنای تو راست همانا که یک داستان باشدی و اقتدا و تقیل این پادشاه بنده پرور -که همیشه پادشاه و بنده پرور باد- در جهان داری به مکارم خاندان مبارک بوده است و معالی خصال ملوک اسلاف را انارالله براهینهم قبله عزایم میمون دانسته است