Ölüm Yoktur aşıklara

Gerçeği bilerek ölen aşılar, sevgilinin huzurunda şeker gibi erirler, Tatlı tatlı ölürler Bir başka şive ile ölürler hasılı Elest hitabından sonsuzluk şarabı içenler… Melekler kıskanırken güzelliklerini, adem oğulları gibi ölmezler onlar Sen aslanlar da köpekler gibi kapının dışında mı ölürler sanırsın? Yolculukta ölen aşıkları karşılamaya padişah çıkar Onlar ölmezler, gaip gözlerini açarlar Aşık olmayanlarsa kör ve sağır can verir giderler O ay yüzlünün ayak ucunda solar aşıklar Güneş gibi apaydın olurlar Birbirlerinin canına can kesilenler, birbirlerinin aşkı ile ölürler. Ciğerlerinde aşk suyu… Su gibi ölürler Aşıklar gökyüzüne kanat açarlar Münkirlerse cehennemin dibinde geberip giderler Geceleri sevgilinin derdi ile korkusu ile uyuyamayanlar korkusuzca huzur içinde ölürler… Burada ota tapan öküzlerse eşek gibi çürür giderler Sevgilinin bakışına kapılanlar, güle oynaya feda ederler kendilerini o bakışa Padişah onları kucağına alır bağrına basar O bakışa kul köle olan, hor hakir bir halde ölmez Mustafa’yı arayanlar Ömer gibi Ebu Bekir gibi ölürler… Ölüm yoktur aşıklara... Ben bu sözleri öylesine söyledim. Ey şems! Padişahım! Seni inkar eden ölmez Sadece gerçeği bilmeyen kapkara kalbi ile kapkara gider HZ.MEVLÂNÂ (K.S) - DİVAN-I KEBİR