Yolcu

Ayrılık vakti geldi yolcu, Köşede hazır duruyor bavulun, İçine hüzün ve hasret koymuş babam, Bir de tertemiz gözyaşı katmış anam. Kalplerimizde bir acayip sancı, Sil gözündeki yaşları ağlama yolcu, Sanki dünyada hangimiz hancı? Sen yabancı, ben yabancı... Yürüyoruz uzun ince bir yolda, Gidiyoruz hem kışında, hem yazında, Kulak ver ne der Veysel sazında: Benim sadık yarim kara topraktır. Uzar gider yollar görünmez ucu bucağı, Ondördünde terk edilir mi baba ocağı? Otobüs homurdansın, yolcu sen kal bizimle! Aylar var ki kavrulup yandık hasretinle. Bilmem ki bir daha nerde bulurum seni, Bir dağ başında mı, yoksa cami avlusunda mı? Bilmem ki bir daha nerde görürüm seni, Bir çocuğun okşanan başında mı, bir kızın gözyaşında mı?