Amelie

Kalbim bir kuş misali sanki küçük kanarya Kalbimdeki bu sızı hiç durmadan kanar ya Bu bir şarkı değil de adeta bir kan arya Gözlerini seyretmek benim için bir düştü İki yanağımdan da iki damla yaş düştü Benim aklımı çalan yüzündeki gülüştü Ateşe düşmek neymiş inan şimdi anladım Bugüne dek kimseye böylesine kanmadım Ne kadar oldu sahi? Halâ sana doymadım Şimdi ne mi olmalı, bu aşk nereye varır böyle Aklından geçenler ne n’olursun bana söyle Bakışlarınla beni suçlama sakın öyle Mevsim kış, zaman gece, hava ise soğuktu Seni gördüğüm her an sesim sanki boğuktu Ruhun genç kız değil de adeta bir çocuktu Maalesef mi demeliydim, boyun mu bükmeliydim Yoksa senin için canım, savaş mı vermeliydim Bunun böyle olacağını, ta başından bilmeliydim Bitsin artık bu şiir, inan canım sıkıldı Geçti bitti, üç beş günlük fasıldı Hani bir şarkı vardı... bilir misin nasıldı? Adı Derya, soyadın ise gönlüme düştü Okyanus mavisi gözleri, benim için bir düştü Bakışlarında tebessüm saklı Güldüğü zaman bilsen, ne kadar tatlı Saçları sarı mı ne bilmem Bildiğim bir şey var, artık ondan vazgeçmem