Karanlıktayım!

Karanlıktayım.. Kopkoyu bir karanlıkta… Yürüyorum, sana yazdığım bir türkünün satır aralarından.. Dudaklarımda gecenin anonim şiiri, Yüreğimde Mazimin Allah'sız Esareti Ve tükenmeyen bir sensizlik.. Yasaklanmış sorular,bitmeyen sorgular, Ardı sıra gelen İmkansız cevaplar… Ağlasam sesimi duyar mı ki, Seni yazdığım karanlıklar, Haykırsam kulak verir mi? Asırların sevdasını anlatan bu hikayeler.. Yazar mı ki Bir şiir, Ayırır mı bir iki mısra bana,Ağlayan bir şair gönül defterinden.. Anlatır mı gece maphusluğumu, fısıldar mı rüzgar Seni ne çok sevdiğimi.. Göz yaşlarıma eşlik edip Ağlar mı bulutlar. Haykırır mı karanlık sana olan Sevdamı,Beraberinde gelen çaresizce Sana Elveda deyişimi. Ve bırakır mı Azrail bir kez olsun görmeden Seni. Ya zamana ne demeli, Yanlızlığın dirhem dirhem yüreğime işlediğinde Dondurur mu saniyelerini… Öyle çok özledim ki sevdiğim Seni. Ağlıyor güneş, Bırakıyor deli bir rüzgar kendini.. Savrulup gidince bir iki göz yaşım Yüreğimden Sessizce kopuyor hıçkırıklar. Titrek ellerimden düşer bin hatıralar.. Uzanır git gide sana olan ulaşılmaz yollar.. Ardı sıra yağar Yağmur.. Düşer Bir damla göz yaşı Seni sardığım cigaramın nefesine. Karanlıkta yine belirir sensizlik. Devrik cümlelerinin oluşturduğu bir hayatı yaşatır bana.. Dudaklarımdan dökülmeyen bir şiir olarak kalırsın Ömrümün geri kalan mısralarında, Acılar dirilir, Gönül mezarlığımdan.. Bir tebessüm belirir Aydınlığın yalancı dudaklarından.. Karanlığımın baharında uçuşur kar taneleri. Hayal meyal hatırladığım bir iki umut kalmış, Siler süpürür umudumu ölümün soğuk nefesi Verilir fermanım, infaz emri çıkar sen olan yüreğime.. Yüreğimi Satmamak için Ellere.. Kırarım kalemimi, yakarım yüreğimi… Keser gözlerimin bileğini, Ağlarım sensizliğe…. Ağır sevdam!