Karanlıktayım

Karanlıktan sana bakıyorum Bütün tüylerim dimdik oluyor aklıma geldikçe Seninle ve onunla olanlar, Akıl almaz bir oyun bu. Bazen kendimden, Başka bir zaman da senden nefret ediyorum, Kimi zaman da ondan ve sebep olan diğerlerinden Tarif etmesi, anlatması çok zor bir şey hissettiğim Eskiyi ve yeniyi bir tutan acı dolu bir sevgi. Terk etmek zor bir kalbi, Ben zoru başaranlardandım. Hiç bir yürekte iki sevgi olur mu? Yada bile bile sevginin, yada adı her neyse, İhanetin, aldatmanın içine dalmak. Kaybetmek umutları ve insanlığı Gecelerin uykusuz saatlerinde yaşanan insafsızlığı Kapalı çözüm yollarında, patika şeritlerden geçmek Kendinden tiksinip, hatıralara sarılmak Tüm günü gece yaşayıp, Düşünce fırtınalarında kalmak Her sabah; tamam yeter olmaz dedikten sonra Yine onu sevmek, üstelik o başkasını severken. Anlatılanları dinlerken, insan daha bir kötü oluyor O onunla sabahlarken sen neredeydin? Ne yapıyordun? Yada aşklarını bir tepede tazelerken, Olanları uzaktan sessizce izlemek. Kırmızı sürgünlerde siyah bir perdenin oyuncusu. Hiç kimse anlamaz olanları ve hissettiklerimi Zaten hepsi kendi havasında yaşıyor Birde anlaşılmamak insana daha bir sıkıntı veriyor. O onunla, o onun hayallerinde, o onun gönlünde. Peki ben, ben neredeyim? Bende bir cüzzamlı gibi karanlıklardayım