Sen

Hakikate intizar ederdin zamanın girift yollarında derdime boy verirdin bilmem farkında mıydın ruhundaki örümcek ağından Bir de nefret taşırdın yalnız bırakırdın şiir dizelerindeki bayramı bir sükun resmi çizerdin avare bülbül edasıyle tükenmez bir musiki dökülürdü konuşmayı hatırladığında dudaklarından oysa çırılçıplak bir hüznün heykelini dikerdin rüyalarımdaki incili taht'a Dört duvar arasındaki felaketi düşündürür süründürürdün yarı kalabalıklarda Mutluluğu aradığım yerde nefes nefese bırakırdın eşiğimde sisli bir gecenin çifte korkusu palazlanırdı düş perdesini çekerdin geceleri kaygı ve ümit üstüne yanıp sönen sokak lambalarına inat Nasıl verebileceksin hesabını avuçlarında çırpınışını bir yüreğin hiç bir vakte sığmayan irkintili korkunun ikindili sonun Yalanlarla yaşamaktansa yalanları yaşamaktansa koyu verip sevgini sığ duygular içine "beni unut" diyordun oysa bilmiyordun sessiz ağlayanı...