Niye

kaçıncı,keder,çile,dert,hüzün bu!bilmiyorum. unuttum sayısını artık,hesap tutamıyorum. acep doğuştan mı bahtsızım anlamıyorum. neler öğüttüm ben bu hayatın değirmeninde. ne insanlar gördüm ben,bu hayat mektebinde. insanların bu kadar çıkarcı ve zalim olduğunu, iki yüzlü dönek ve anında insanı satabilecek. durumda,ve bir yapıda,karakterde olduğunu, çıkarı için,insanların hemen saf değiştirdiğini, anlayamadım ben,kabullenemem ve anlayamam. kalmamış artık,çıkarsız dürüstlük,mertlik,yiğitlik. kalmamış artık,çıkarsız,sevgi,dostluk ve insanlık. boşuna bekleme,yok artık günümüzde öyle insanlık. şu dünyanın haline bakarken,içerim yanar oldu. insanlara bakarken,insanlıktan bile utanır oldum. insanın insana zulmünü kabulenebilmek niye. insanın insanı sömürmesini görememek niye. insanın insanı kullanmasını önlememek niye. insanın insanı aldatmasını sezememek niye. insanı insanca tanıyıp kabullenmemek niye. insanın insanı sevmemesini kabullenmek niye. insanlar için,insanca iyilik düşünmemek niye. insanca yaşamamak,insanca paylaşmamak niye.