Siren

Bildim artık Yalnızlığın yurdu sensin Keder yağar dört mevsim göklerinden Ey şanlı tarihin efsunkar coğrafyanın yurdu Nefret ediyorum senden! Kaçtı nüfusun? 18 daha koy şimdi: 'Dün gece yapılan denetlemelerde yurdun çeşitli köşelerindeki evlerinden kaçarak Puşt şehir, lanet olası ecinni! Çıksam sokaklarına Bira ve ter Kozmetik ve kusmuk bütün Ağzını açsan Satır satır konfeksiyon kültürü İçinde yaşar birbirine düşman on bin halk Ve hızla akan eğlence endüstrisi. Ey İstanbul, bunları göre göre bildim Ticaretin merkezi sensin, bu kabul Limanların sabahtan sabaha Gemisini kurtaran kaptanlarla dolu Ve her türlü üçkağıtçılığın merkezisin! Bana mazinden konuş biraz Nerde o şıp deyip bacasını kıran mavnalar Güzel Türkçe'ne n'oldu Gömdün mü Cadde-i Kebir'i? Ey boş bulunmaya hiç gelinmeyen Adamı alıp götüren nehir Kendimden biliyorum her sabah Korkuyla yokluyorum ellerimi. Ama işsiz mimarlar var ya İktisatçılar, baro dolusu avukat Memleketten para bekleyen öğrenci '8 aydır ücretlerini alamayan işçiler...' Ev bulamayan evli Ama vurup duran nabzı vapur saatlerinin Bitmeyen sigaralarıyla minibüs şoförleri Okullardaki boş yerleri çırakların ama habire sulanıp duran sabahlar Aşkların başlattığı direnç Ve daha neler varsa onlar işte Benden söylemesi Bir şeyler çeviriyor hepsi! Ey İstanbul İstanbul, umudun ana yurdu Ben niye öfkeliyim, o niye kederli, öteki niye ağlamaklı Sen de kahroluyorsun biliyoruz ya Ama namussuz lanet şehir bu kaçıncı Nüfusun 5 milyon muydu 5'ini düş şimdi, gördün: daha kaç işçi yanmalı, kaç işsiz intihar etmeli? Oysa biliyorsun değil mi Ne kadar, ne kadar güzelsin!