Çocukken
M Muhterem Aslan
0
Altın Yaprak
Utanma, içinde kalmasın yarı yolda cay
İster gül geç, istersen kendine çıkar pay
İçerinde intikam duyguları biriktiyse
Çocukken yediğim dayaklara say
Nede olsa aşkın suyunu kepçeyle dağıtansın
Güzelliğinle kavurup, sonra tekrar susatansın
Hiç korkmadım o kepçeleri kırmaktan
Çocukken kırdığım eşyaları, sanma son unutansın
Severim, severim ama gelemem haksızlığa
Böyle olursa istikamet gider tatsızlığa
Çocukken bir kız dövdü demiştim hani
En azından sevinebilirsin o bahtsızlığa
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş