Avare Gönüller
M Münevver Erilmez
0
Altın Yaprak
Tembellik işlemiş iliklerine
Canı ne çalışmak ister
Ne de okumak
Ver yesin,ört uyusun
Bilmez ki tembellik
Kazar kuyusunu
Yaş otuzdan sonra
İş vermezler adama
Karşına çıksa bir kısmetin,
Sorarlar nedir aylık kazancın.
Gel avare gönül
Vazgeç yatmaktan
Hayat akıp gidiyor
İşine gücüne sarıl
Güneş batmadan
(Tüm tembellere ithaf edilmiştir)
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş