Ankara Destanı

Sen bari deme bahtım kara Tarih sayfalarında aydınlık bir ara Destanlar yazılmıştı gönül dostlarıyla Sen gönüller başkenti ey necip Ankara Bu topraklarda müjdelendi İstanbulun fethi Yine bu topraklarda kırıldı batının fendi Önderlik ederdi Hacı Bayram'ı Veli Şanlı milletin başkenti ey necip Ankara Nice milletler yetiştirdin sen bağrında Sana layık olamayıp kaldılar ardında Asil necip millet bin yıldan bu yana Bu kadar vefasız olmamışlardı sana Allı gelin gibi serpilmişsin ovaya Gönül sultanları yetiştirmiştin Anadoluya Şimdilerde kurumuş dudakların hasret misin suya Sen gönüller başkenti ey necip Ankara Dallarını budamışlar bahane modern olmakmış Modernliği akılla değil şekille yapacaklarmış Üzülürüm ki sana sahip çıkan kalmamış Şanlı milletin başkenti ey necip Ankara Şimdilerde çığlıklar göklere yükseliyor Işıltılı hayat Çankaya'da diğerleri kan ağlıyor Çoğu miskin, avare birkaçı dileniyor Sen gönüller başkenti ey necip Ankara Dile gel içindeki derdi haykır Ankara Böyle mahkûm mu olacaktın kötü insanlara Merhem olan yok sen tuz bas kanlı yarana Şanlı milletin başkenti ey necip Ankara Bende derman kalmadı sende bilmem İnan bu halimle alçaklara boyun eğmen Günlerce aç yaşarım da hakka isyan etmem Sen gönüller başkenti ey necip Ankara Caddelerde sokaklarda gönül sohbeti olmuyor Gözü yaşlı yetime kimse halini sormuyor Doğru söyleyenin artık karnı doymuyor Dile gel konuş ey necip Ankara Bir teselli kaynağımız da var Taze fidanlar inşallah gelecek dile Sen üzülme biraz kahır çekeceksin biraz da çile ŞANLI MİLLETİN BAŞKENTİ EY NECİP ANKARA