Yalnızlık

Hayatın bu oda da geçecek yalnızlık içinde Tek misafirin iki bardak, birde sigara olacak Telefonun çalsın diye dua edeceksin, nafile Bir müddet kendinle yaşamaya alışacaksın Dışarıda fırtınalar kopacak, insanlar doğacak Herkes eskileri unutup yenileri bulacak Sen içten içe sitem edeceksin, sahte arkadaşlıklara Koskoca bir bahar ayını dört duvar içinde geçireceksin Yapraklar dökülecek, sen anca yenilerini göreceksin Geçmişi düşüneceksin, o güzel günleri hayal edeceksin Kimse gelmeyecek ziyaretine, belki günlerce, belki aylarca Bu kadar mı diye isyan edeceksin, omzuna yattığın yüzlere Duydukların sahte seslerden başkası olmayacak Ve sen yine uçurumlara doğru yürüyeceksin Zor gelecek uyku uyumak, sabah kalkmak Pencereden bakınca gülen yüzler, tutulmuş eller göreceksin Evine gelen tek insan postacı olacak aylar sonra Sevineceksin, ama yalnızlığının esaretini bitiremeyeceksin Zarfları sevinçle açacaksın, vefalı dostumdan geldi diye Okudukların seni daha fazla bitirecek Tek sevdiğin insanın, en yakın dostunla evlendiğini göreceksin Onlar için, içinde kalan son mutluluğu harcayacaksın Ve dostum sen bu gece yine yalnız yatacaksın Tükendiğini hissedeceksin damarlarında Yinede güleceksin hayatın kahpeliğine Yinede üzüleceksin kaderinin lanetliğine Son sigarandan son bir nefes çekeceksin Ve sen bugün yine yalnız öleceksin�