Ölü Aşklar Helvacısı

Güneş yeni uyandı uykusundan, Bodrum'un mor dağlarından süzülüp, usulca, Edalı bir geli gibi denize giriyor. Işıkları saplanıyor gözlerimin kuytularına, Bodrum'da yine sabah oluyor, Yüreğim eriyor... Yaşlı bir balıkçı, ağlarını topluyor denizden, Kuş sesleri kürek sesine eşlik ediyor. Sana sesleniyor deli yüreğim sabah meltemiyle, Sahilde akşamdan kalmış iki genç aşık, Sandal gibi sallanarak yürüyor... Koca bir yat geliyor uzaktan nazlı-nazlı, Ve müziğin sesi sözlü,sazlı, Martılar çığlık atarak uçuyor sahile, Sana selam göndersem onlardan,olmaz mı... Şehir uyanıyor gözlerini oğuşturarak, Kimse silmiyor deli yüreğimin gözyaşlarını, Hayat olanca hızıyla sürüyor... Dün akşam sesini duydum telefonda Sessiz geçen onca günden sonra, Sana bir özür borcum vardı ödedim, Hissedebiliyorum yüreğinin ritmini, Gözlerinin şuaları taa buraya geliyor, Gözlerinin içi gülüyor... Mahşerin kıpırtısı var sanki içerimde, Ateş böcekleri üşüyor serinde, Karıncalar pür telaş topraga yayılıyor, Yoksa sevdalık bu çağda suç mu sayılıyor. Hangi çöpçü süpürmüş ayak izlerimizi, Uykulu gözlerime dumanlar yayılıyor, Bir çocuk koşuşturuyor bakkala doğru, Bolca un ve şeker alıyor, Helvasını pişirecekmiş bitişik komşum sevabına, Bodrum'da sevdalı bir yürek ölüyor...