İçimde

eksikliğini hissettiğim bir ateş var ve onu sadece sen alevlendiriyorsun ama sen de o kadar uzaklardasın ki nedenlerini sorguluyorum hep yaşamın... Keşkelerle geçen zamanlarda kayboluyorum. Düşüncem oluyorsun düşünselliğimin bittiği yerde, yanımda olmanı istediğim yerde hasretim oluyorsun, yağmurum oluyorsun bedenimi sırılsıklam eden, varmak istediğim son nokta sensin seninle anlamlı bir cümle olmayı düşünüyorken sen parantez içinde kalıyorsun ve ben de uzayıp giden, uzadıkça anlamsızlaşan cümle oluyorum... Birşeyi biliyorum cümle uzasa da devrik de olsa seni seviyorum anlamsız kelimeler bir araya gelmeden aşkımın ifadesizliğini bir araya gelip cümle olunca aşkımın büyüklüğünü anlatıyor... Ve ben tüm ifadesiz cümlelerimle seni seviyorum...