Kendime Notlar 13

Karanlıklar çıkar derler ya aydınlığa bugün tüm karanlıklar inat ediyor çıkmamak için aydınlığa zaten hava da kasvetli. Yağmak ve dağılmak arasında gidip gidip geliyor. Ruhumu hicrana sarıp tüttürüyor, derin bir nefes çekiyor sonra dumanıyla havaya şekiller yapmaya başlıyor tüm şekilsizliğiyle ben kayboluyorum havada... Bulut olmak istiyorken su oldum, çağlayan olmak istiyorken gölet oldum, güneş olmak isterken ay, yıldız olmak isterken soğuk gezegenler oldum... Olmak bir yerlerinde yaşamın ama neresinde... Yaşam kısır döngülerle devir ederken kendini papatya kokulu sabahlarla başlıyor her bir anına... Papatya kokulu sabahlar kendini kuş sesleri içinde günün keşmekeşliğine ve çılgınlığına devrediyor egsoz kokuları ve motor sesleri arasında... Gün nereye gider bilinmez bir sonraki anın ne getireceği de... Tüm belirsiz anlara sadece düşleri yerleştirerek devam eden gün de akşama varırken geriye sadece enkaz yığını bedenler bırakıyor. Düşlerle yeni yarınlara varmak... Nasıl... Yol ol... Ve göster kaybolmak üzereyim