BENİM ALEV ALEV YANDIĞIM BİR YERDE SEN SU OLSAN VE DÖKSELER SENİ ÜSTÜME VE DUMANLAR ÇIKSA ÜZERİMDEN SİMSİYAH SİSLERİN ARASINDA GÖRSEM YÜZÜNÜ…
kim demiş ki ölüm seni benden alacak diye ben öldükten sonrada seninle yaşayacağım düşündün mü hiç bunca eziyet sence niye ben ölmesemde senin düşünle yaşlanacağım…
Küçücük bir devim ben Kalbi kırılıp atılmış Dev aynasında yalansın sen Tüm duyguları satılmış…
tıpkı seni görüyorum aynaya her baktığımda gözlerim gözlerime değemiyor o yüzden haksızsın evet haksızsın gönlüm sen bir umuttun içimde geleceğe geçmişten…
seni tanıdığım zamandı yağmurlu bir cuma günü ve seni tekrar görebileceksem geri getirin dünü ellerimi tuttuğunda mutluyum sanıp hayale daldım ve sen o kadar soğuktun ki yanıldığım…
Sensiz geçen ilk yıl tıpkı bir asır gibi Geriye kalan ise sadece hüzünlerdi gidişinden Sen yokken geçirdiğim zamanın her bir saniyesi Daha hüzünlüdür benim için kopacak kıyametten…
Biliyor musun? Kızın , anne yazmayı öğrendi bugün Anne sevgisinden yoksun bir şekilde Ellerinle saçlarını okşardın daha dün Eminim görüyorsun bizi cennette…
sevdiğim buralarda sensiz olmak zor sensizlik içime bir alev gibi kor yanıyorum yanıyorum sen yoksun ki bir kerecik gülsen suç mu olur ki…