Seni Tanıdığım Zaman

seni tanıdığım zamandı yağmurlu bir cuma günü ve seni tekrar görebileceksem geri getirin dünü ellerimi tuttuğunda mutluyum sanıp hayale daldım ve sen o kadar soğuktun ki yanıldığımı anladım hiç bitmesini istemedim o güzel gecenin içimden tek tercih sendin yapılan yüzlercesinin içinden ellerim montumun cebinde ellerini sıkıca tuttu beni kendimi kaptırdığım hayallerin acımadan yuttu aşkın tarifi yok derler tarifi iki heceli ismin o kadar güzelsin ki ayırt etmek zor düşmüsün gerçek misin ne bir heves ne geçici bir duygu bendeki bu hisler sen bana baktığında dağılır gözümün önünden sisler her şey geçecek üzülme dedin aslında her şey geçti çünkü sen beni bırakıp gittin ve kalbim yalnızlığı seçti sabah uyandığımda bitmişti dünden kalan tüm düşler soğukluk girdi araya ve kayboldu sendeki o gülüşler seni yalnızca sen olduğun için sevdim ben ya sende çek git ya da benimle kal ve bana güven bunalıyorum sen yokken her yer üstüme üstüme geliyor rüzgar sen yokken sanki daha bir sert esiyor onca güzel şey oldu fakat beni arama deyişin kaldı aklımda ben seni aramasam bile hayalin olacak hep yanımda bendeki duygular ne bir aşk ne de sevmek gerçek adı tutku hisler hep soyuttur derler benimkiler gayet somuttu bir gün çıkıp gelmeni hep aynı istekle bekleyeceğim ya senin ellerimde ya da sensiz tek başıma öleceğim ölüm ayaklarımda başladı kalbime gelince bitti ölmek sensiz olmanın yanında benim için bir hiçti