Nazlı Gülüm 4

Ziraatte bir anı değişmezdim dünyaya Göğsümde sıcacıktın yüreğimde bir Derya Heyecanlıydım biraz sana bir gül vermiştim Gül solsa da aşkımızı hiç soldurma demiştim Dilimde “Mona Roza” kollarımda sen vardın En mutlu insan bendim sense en güzel yârdın Küçük bir şiir yazıp teklifimi sunmuştum Gözlerim parlıyordu sanki tekrar doğmuştum Senin o tebessümle bana bakışın var ya Semada gökkuşağı yüreğimde bir Derya Çilekeş hayatımın en sevimli anıydın Gülşenimde “Nazlı Gül” gönlümün sultanıydın Seni düşünmek bile can verirdi ruhuma Sesini duyduğumda gün doğardı ufkuma Mutluluktan aşkımın divânesi olmuştum Aradığım sevdayı yüreğinde bulmuştum Gerçeğimde düşümde hep çiçekler açardı Senin olduğun yerden ıstırâblar kaçardı Aşk vardı huzur vardı umut vardı dünyamda Kelebekler uçardı her bir gece rüyamda O tozpembe hülyalar gerçekleri arar ya Mecnuna varmaz Leyla, benim hasretim Derya Menzilimi ararken Tophane’ye varmıştım Aşkımı boydan boya bedenime sarmıştım Sabah ezgileriyle Rize sokaklarında Ben seni arıyordum seher şarkılarında Nâdanlara yâr oldu kuşların güzel sesi Beyaza bürünmüştü Nevbahar elbisesi Bir damla ab-ı hayat içsem avuçlarından Ruhuma can gelirdi yine senin canından Hanı çırpınan balık susuzluktan ölür ya Bana da aşk çeşmenden bir damla su ver Derya