Aynı Şehrin Çocukları

El kadar bir şehrin içindeyiz, Edirne’deyiz Daha ayak izlerin silinmeden bir sokakta Ben de adımlarım o sokağı çok geçmeden Hiç yapılmayacak yollardır buluşma yerimiz Güneşim batıdan doğuyor artık Gökten yıldızlar dökülüyor bir bir Sen ve ben farklı zamanların içindeyiz Kaç gün oldu bilmiyorum Oturup da şöyle bir konuşmuş değiliz Bu anlamsız öfkenin sebebi nedir Arasında kan davası olan Azılı düşmanlar gibiyiz Gözlerimiz hep birbirinden kaçak İki adım ötede bile dünya’nın uzak uçlarıyız biz Nefes almam sadece seni sevmeme vesile Ama yetemiyorum mutluluğa tek başıma Korkarım ki başkalarına ait yüreklerin sahibiyiz Aynı şehrin çocukları olsak da Ayrı dünyaların insanlarıyız biz.