Tualdeki Kurdela

ay doğuyor yalnız izmir gecesine "zaman değil, uzaklıklar canımı yakan" diyor siyah kurdelalı küçük kız "özelsin, belki de türünün tek örneğisin" demişti beni özel yapanın kendisi olduğunun henüz ayırdında değil tualinde bir rengim, anlayacak ileride onunsa bende buruk bir gülümsemeyi imgeleyen güzel bir dizeye dönüşeceğini kim bilir, belki dillere dolanır şiiri ama bu ülkede şair ancak ölünce meşhur olur! ne demiştim ben? "güneşin battığına çok üzülürsen, yıldızların mağrur doğuşunu göremezsin..." ne mutlu bana ki bir yerim var müzesinde kalbinin hangi duvarını ayırır bana acaba? çok güneş almasın, kuytu olsun ziyaretçim olmasa da mühim değil, darılmam hatta daha iyi bile olabilir gözden uzak kalamayan sevda çabuk kirlenir çünkü vakit daraldığında cesaret bulur ya yüreği insanın bence bundandır yıldırım aşklarının tadı...