Zerdüşt Ne Buyurdu?

"Tanrı bir çiçeğe âşıktı, Onun için yarattı kâinatı" Bir deli adam adımlıyordu sokakları Adımlarında deliliği yankılanıyordu adamakıllı Kaçarcasına ilerlerken hatıralardan Buydu gördüğü herkese "merhaba"dan önce, ilk lafı Tuhaf tuhaf bakanlara inat, gülümsedi Dünya ilk aşkın tozpembe heyecanlarına bile yabancıydı "Güçlü olman gerek" dedi kendi kendine "Şımartma geçmişini; bırak çiçeklenip solsun bir bir, her anı" "Kimsin ki ağıt yakıyorsun yitik yıllara? Kürek çekemez hiç bir ölümlü zamanın nehirlerine karşı" Durdu birden, en çok gölgesi şaştı buna Adamın yüzünde nice baharlar istilacıydı "Sanırdım ki mahşere dek parlayacaktır Ama söndürdü bir çift sözü gökteki yıldızları": "Sen de masum değilsin artık Her ruhta aslında bir karanlıklar prensi saklı" "Hiç anlamadı oysa ne denli sevildiğini Demek buymuş en talihsiz cinayetimin cezası" "Benim katili tanrının ey Zerdüşt! Bilirsin, seven kimseyle paylaşamaz sevdasını" "Ne dersin, yeşerir mi bir kez daha bu yürek Yoksa kendim miyim çağların bilgeliğinin celladı?" "Mutlu son sadece masallara yazılmış Bizim içinse gönüllü esaret, aşkın doğası..." Bir deli adam adımlıyordu sokakları Adımlarında deliliği yankılanıyordu, adam aslında akıllı Kaçarcasına ilerlerken hatıralardan Şuydu gördüğü herkesin ardından son lafı: "Tanrı fulyaya aşıktı, Onun için yarattı kâinatı..."