Vuslatsız Veda
M Mustafa Demirkaya
0
Altın Yaprak
tütün bildiğimiz eylülde dalından kırılan taze bir yapraktır
dert sahibinde içerlenir, içenin sonu neden kara topraktır
yâr ucunu ateşe verip gönlümün dumanıyla efkarlanmakta
yüreğim sahibinde içerlenir, içenin sonu bilesin kara topraktır
gidiyorsun yalnızlığına yazdığın mısralar kalır han duvarlarında
zemheri duyguların keder katarlarıdır yükün, birkaç tebessümlük bohça al
sürgün değilsin sen; sanki ebedisin hüzün diyarında
eylülden sonra 'merhaba' yalandır; bûseden ve yaşamaktan önce 'hoşça kal'
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş