Anam

Yine hüzün bir gurbet akşamında daha, Yine sözün; evladım diye kulağımda, Uzaktasın belki anam ama olsun, Sevgin yanımda, hasret ocağında. Sensiz soğuk odam, neden mi? Sensiz boğuk sesim, neden mi? Sensiz donuk gözyaşım da neden mi? Bu ayrılığa gönül mü katlansın beden mi? Soğuk odam, sımsıcak duyguların yok, Boğuk sesim, ağlamak çok, Donuk gözyaşım, silen yok, Bîkesim sanki, sıkıldım çok mu çok. Bu ayrılık bitsin artık ne olur kader, İsyan değil bu olmuşum derbeder. Seni yazana isyan olur mu? O'na hesap sorulur mu? Anacığım belki bir gün bu hasret, Belki de Yaratan'a hasret biter. Hani ölüm gelir çatar ya; Varsın gelsin ama arkamdan ağlama. Seni bana ana edene giderim, Annene de selam ederim, Beklerim hasretini çeke çeke, Geçir ömrünü bana dua ede ede. Ya ben gitmeden sen gidersen, Bu hasrete uzun bir ayrılık daha eklersen, Ne olur ağlamama izin ver, Bir gözyaşı daha dökeyim, ne fark eder. Bu ayrılıkların biteceği yeri özlüyorum, Kardeşlerim sen ve babam.. İşte anam oğlundan haberler böyle, Sevenlerimin hepsine selam söyle.