Bilimsel Bitiş

ölümcül bir fikirbaz belirtisiz nesne hayaletine bürünüp zehir kipinde, melankolin enjekte etmeye başladı şuurunu zahiri ve zemheri zamanlara peydahlamış zayi düşüncelere. hüznü taşıran ilk damla yarım boy filiz verdi tebessüme kısır acıya aşiret göl yüzü kenarından hecenin gölgesi kapı aralığı kıvamında boşluğundan geçmeye çalışan bir kedinin kuyruğunu sıkıştırır gibi,sıkıştırdı ucuna tümceler birikmiş yüzeyi beyaz kenarları kırmızı ıslaklığı göl yüzünden daha az mahkum bir dili. sessizliğin miskinliğini akordu bozuk keman kıvamında bütün metabolizmaya keder fışkırtan aort bozdu yılgın düşmüş bedenin milyarlarca metrelik damarlarında acının ve hüznün tangosu alyuvar ve akyuvarları intihara sürüklüyordu işte bir adam gecenin orta yerinde kendi içini yiyip kendi gözyaşını böyle içiyordu...