Noktalı Virgül

umut haritalarında görünmeyen kimselerin bilmediği bir şehirde, bütün mutluluk dillerindeki sözlüklerden çıkarılmış sözcüklerin kendilerine yeni bir dil yaratmak için toplandıkları, dışarıdan bakınca içerisinin karanlık, içerden bakınca dışarısının karanlık göründüğü kuru bir obrukta; tamlaması olacağım sıfatların hemen yanında, bütün sesli ve sessiz harflerimin diğer alfabelerdeki ses getirecek sözcükleri süzdüğü bir mekanda; yeni bir ebedi akımın tohumlarının atılacağı ve anlamsızlıktan anlama doğru yükselecek dev bir fidanın filizleneceği, o sırada meydana gelecek zamansızlık kavramının, tüm geçmiş zamanlarımı bir semaver gibi demleyip buharlaştıracağı bir ortamda ben; benden sonra görenlere izi kalmasın diye, hiyerarşik ve hiyeroglif acılarımdan o yeni oluşacak dilden en zuhur ve en sade bir tebessümle, bir asilzade gibi sesleneceğim; arta kalan insanlığımla, ardımda kalan insanlara...