Ben

Ben, ana rahminde hayât, biraz kemik, biraz et; Ben, başı bilinmeyen zamân içinde, ölümsüz rûhunu özleyen ceset Ben, kumsalların billûr tânelerinde; ayak altında duran kaya gibiyim, Her şeyi içime atarken bile, kabına sığmayan maya gibiyim Ben, zifiri karanlıkta ateş böceği; ben, zıpkınlanmış Yunus Ben, en büyük ressamın Milyonluk tablosuna, dönüp de bakmayan gurûrlu Tavus Muhteşem barajların kalın duvarlarında; deliği törpüleyen bir sızıntıyım, Eşsiz Minâreler'in inci sütûnlarında, Boş Mescid'i seyreden bir üzüntüyüm Ben, Şeytan'a meydan okuyan, Besmele'nin bir hecesiyim Kâinât'ı ilmek ilmek dokuyan, Yaradan'ın sonsuz bilmecesiyim Tarlalarda çıplak bir ayak, topuklarda nasır gibiyim Ben, zâlime atılan dayak, mazlûma yetişen Hızır gibiyim Ben, damarda pıhtılaşan kan, kış boyunca solmayan çiçek Ben dudaklardan düşmeyen nidâ, Mahşer'e dek coşkuyla söylenecek Ve ben, aç tavuğun düşünde darı, çuvalda saklanan mızrak gibiyim Toprakla yoğrulup toprağa giden, fâni bir bedenin geçici sâhibiyim...