Kâzım Abi'ye (Hiciv)

(Oberhausen'de ikâmet eden Kâzım Can Erdinç'e) Kâzım Abi, biri bize lâf atmış Tereciye hardal otunu satmış Martavalı sıralayıp anlatmış Tosladı bilmeden çetin cevize Karıştırmış sermâyenin rengini Toy belledi anlaşılan Engin'i Bulacaktır bir gün kendi dengini Kafiye fakiri, kuramaz dize Parselli sahada varsa yerimiz Bir bilelim, kimdir yeni-çerimiz? Serden geçtik, yüzülse de derimiz Ders verecek vaktimiz yok âcize kif'in, Üstâd'ın sözü mayamız Kurt ulutmaz, perçinlidir sayamız Sarp yerdedir, meşhûr Yalçın Kaya'mız Sakarya menşe'li, şecaat bize Çocuk dendik, bu iş yaştadır demek Lâftan evlâdır, büyük lokma yemek Bir kâğıda, On Dakîka'dır emek Devâm etsin turşu ile perhize İmamlık ayrı iş, şâirlik başka Tutulmuş zavallım, hayâl-i aşka Her kese harç değil, farklı, bambaşka Hollanda'da çokça bakmış denize Tavsiyeyi sen yap O'na istersen... Yiğidin yerini, tutup göstersen, rûz vezni ile nasihât versen, Odaklanır belki bizim merkeze Pöstekiden el atar uzaklara, Koyunsuz Meydan'da, çelebi ara! .. Yol vermeyiz Abdurrahmanlar'a, Eli yanar, niye uzatır köze? Gözlerim kapalı, bu tür hışıma Aldırma feverânlı çıkışıma... Sükût elzem, gün görmemiş yaşıma En'âniyyet fayda vermez ki öze... İşimiz çook, yolumuz da uzunca... Kemerleri kuşanın ben yazınca! .. Oynamam ki, şimdi her kes kızınca, :)) Tebessümlü olmak gerek her yüze...