Kırklar'ın Duâsı

(Bu bir rüyâ değildir!) Uykumun ortasında, sayhâ ile uyandım Gâibden nidâ geldi, kalk! Fırla döşeğinden! Ürpertiyle işittim; kan-terlere boyandım Nûr yumağı süzüldü, kapının eşiğinden... Titreme sardı birden; .............................Dedim: ........................................-Mahvoldum, yandım... Fer gitti gözlerimden, şeklim kaskatı oldu Rengi uçtu benzimin, isfirâr üzre soldu Kuşattı bir sessizlik, hükmetti her tarafa Korkudan bakamadım, göz ucuyla etrâfa Tüylerim diken diken, kalbim güp-güp vuruyor Kapı aralığında, sanki gölge duruyor Pür-dikkat bekliyorum; aceb ne ola şimdi? Bir yandan da merâkım; sesin sâhibi kimdi? Hayâlimde, Bin türlü düşünceler oluştu Beynime hücûm edip, hepsi orda buluştu... İkinci bir komutla geldi yeni bir emir; Buzdağının içinde, kestim âdetâ demir... -Düş peşime! Tâkib et! Kalk bakalım yerinden! -Üstündeki örtüyü, at çabuk üzerinden! Peri kızı şekline, bir nûrânî bürünmüş Ne hoş koktu ortalık; anber tozu sürünmüş Tütsülüyor etrâfı, sağ elinde buhûr var Altı-Yedi renk dizdi, buhûrdaki dumanlar Gözlerimin ucuyla, iliştim ki yüzüne; Siyah sürmeler çekmiş, gökmâvisi gözüne Sol elinde âsâsı, zebercet işlemeli Zümrüt gibi parlıyor, ona ne demeli? Kaldırdı sağa doğru, işâret etti yönü; Tüm mekânlar kayboldu, yol oluverdi önü Yürüdük yavaş yavaş, istikâmet üzere Gidiyoruz birlikte, bilinmeyen bir yere... O kadar yoldan sonra, nereye varsak heyhât? Dâr-ül Bekâ eyleyen; önümde, Kırkbir Zevât Kabristân'a gelmişiz daha Türkçe'si yâni, İrkildim birdenbire, görüverince ânî... Bir grup kalabalık, mezârlığın başında Biri sohbet hâlinde, çün musallâ taşında Durakladı ve baktı; dikkatle süzdü beni, -Muştulu haber için getirdik bizler, seni... -Mahzûn olma! Üzülme! Arkandayız biz senin, -Kırklar, bundan böyle bil; oldu duâ edenin! ..