Suskun Tutsak

Beni bende arama, gittiğin günden beri! .. Senle birlikte gittim, dönmedim daha geri Rotasız gemi gibi, kayboldum sularında; Bir liman bulamadan, dolaşırım serseri... Setler çekip kapattın, döneceğim yolumu Yanında zindânlara, zincirledin kolumu Ne kurtuluşum mümkün, ne kaçış yönüm belli; Hayâlin bir gardiyân, tutmuş sağım-solumu... Şimdi perişân hâlim, kim kaç dilde pelesenk? Adım: mecnûn, âvâre; farketmez! İkisi denk! Kendini kaybetmiş'in, ölüden farkı var mı? Sana esîr oluşum; boynuma geçmiş çelenk... Rûh gibiyim sorarsan; suskun, tutsak ve bitik; Gönlü kelepçelenmiş, bütün umûdu yitik Ve, hayâta küsmüş'ün; son arzusu, son satır: -Hazırım infâzına, çekiver bitsin tetik!