Öylesine

Uzun, gri bir yol yalnızlığında büyüdüm Yapış yapış birikti zaman hafızamda Ardımda akıp giden çizgiler birikti Yağmurun söylediği şarkıyı duyardı içimdeki çocuk Öykünürdü ıslanmaya Düşünür, sevişir, marihuana içer Dünyaya bakardık dumanımızın içinden Ayıplanırdık Bu sessizlik gece kardeşliğidir parıldayan gözlerin Uzakta bir deniz köpürür anlarsın Yüzünün neden eridiğini Neden sustuğunu gölgelerle bir Yürürken parmaklarım seslere takılırdı Hayalet şarkılar duyardım, fısıltılar… Çocuk ağlamaları duyardım Ölseler cennetlik; Öldüler, yağmur geldi ağızlarından Bir şiir yazdım içimdeki sarmaşığa Güzel kadınlar geçti kelimeler gibi aklımdan Teni tenime karışmış; haşarı, acemi Giden gidene birileriydi hep kâğıt kalbimden Her giden bir renk götürdü yanında O renk ağladım