Koridor

gerçeküstü bir yalnızlıkla bir uzun odada bildiğim bütün şarkıları geri çevirerek yazıyorum bunları bir çeşit tümevarım sözcükten kalbe bir çeşit illüzyon ağaçları silkeledikçe yapraklardan yükselen yüzün ve bir çeşit zorunluluk bu kanıma batıp çıkmış bir divit ucuyla yakından alakalı ismin camla ve şamdanla alakalı aklımı işgal ediyorsun böylece nasıl yapıyorsun bilmiyorum ama eşyadasın duvarlarda kusurlu yanlarımı örtüyorsun ben üzerimi açtıkça annem de yapardı bunu bazı şubat akşamlarında bir türlü bulamıyorum kendimi yapma bir uzun zamandır alkol akıtıyorum aklıma bu yüzden saçlarına dalga yapıyorum ellerimle sen yanımdasın gibi yaşıyorum ben aslında gerçeküstü yağmuraltı bir yalnızlıkta kurban eti toplarken ismini vermek istemediğim bazı tanrılara düş kurma ustası iki kişiyiz böylece aynı renge aynı hızla bakan bir yanımız var sen cin boşaltıyorsun gecenin içine ben koridora yapışmış sessizlikle uğraşıyorum iterek akıtılan bir şelaleden dökülüyor dudakların birden kim yapıyor bunu kim oynuyor imgelerimle aniden?