Nehir
M Mustafa Jesus Alpar
0
Altın Yaprak
Sürüklenip gidiyor yaşam dediğin
Kimi zaman gülüşler, kimi zaman ağlayışlar...
Kayboluyor zamanla gözlerimden, yaşadığım bildiğim
Ve geride kalan sessiz bir veda çoğu zaman
Akıp gidiyor nehir dediğin
Köhne bir kayıkta, bata çıka
Ne sevdalar gelip geçiyor, bitmez sandığın
Zaman silip süpürüyor ardından yaşamın
Kıyısında seyretmek mi yaşamak,
Yoksa içinde kaybolmak mı nehrin?
Nefes almak ya da anlayabildiğin kadarı mı?
Bakmak mı, yaşamak mı hayat...
Sürüklenip giderken nehir boyu,
Yeni yeni kıyılar keşfediyor insan
Zaman zaman yanaşıyor, yaşıyor
Bazen de, istese de yaşayamıyor.
Ve geride sancıları, kopuyor kızılca kıyamet
Doğuma ramak kala yaşamın
Bazı vakitler suskunluk çöküyor
Gözlerden kayboluveriyor nehrin akışı
Akıp gidiyor nehir dediğin
Masmavi gökyüzünün altında, sere serpe
Kaybolup karışıyor zamana umutlar
Geride kalan, yalnızca ayrılıklar.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş