Ölü Şehir

ölü şehrin bir yerinde, sessizlikle koyun koyuna. tadını unuttuğun bir yaşamin, girersin dümen suyuna... kısır bir döngünün içinde, kıvrılıp bir kedi gibi yatarak, geçen her günün kaybıyla, gidersin ardına bakarak... gecelerin sessiz koynunda, geri tepmiş bir silah gibi patlar. gökten başlayan uğultu, yağan yağmurla, sonunda susar... rüzgar dost değildir pek. gecelerin tedirginliğini yaşatır. hırpalanmış ağaçlardan, dökülen yapraklar, insanı yaralar... ölüm sessizliğinde komşular. herbiri ayrı bir dünyada yaşar. sessiz cığlığını duymazlar ki, ölü şehrin bir yerinde...